miércoles 16 de noviembre de 2011

lunes 8 de agosto de 2011

O Festival Bla Bla Bla fará tremer a aldea de Meiro o próximo venres 12 de Agosto.

O Bar Labranza e a Asociación Cultural Ei Carballeira! presentan o Festival Bla Bla Bla que terá lugar no Recinto da Morada (Meiro, Bueu) o venres 12 de Agosto a partir das 22h00


O Bar Labranza e a Asociación Cultural Ei Carballeira! presentan o Festival Bla Bla Bla que terá lugar no Recinto da Morada (Meiro, Bueu) ovenres 12 de Agosto a partir das 22h00 coas actuacións de Cró! (Experimental/ Rock/ Visual, Vigo) Lisergic Proyect (pop/rock, Pontevedra);Unicornibot (rock/progresivo, Pontevedra); 1994! (math/emo/rock, Pennsylvania); Algernon Cadwallader (emo/rock, Philadelphia).

O Festival Bla Bla Bla nace no Bar Labranza en Meiro a mediados do mes de xullo. Logo de uns anos programando actuacións en directo de todo tipo de estilo, tres compañeiros e a asociación cultural EI CARBALLEIRA! poñen en marcha un proxecto que xa fai tempo rodáballes pola cabeza, un festival nesta primeira edición rocanroleira pero que tocara outros estilos en vindeiras ocasións, un festival que aposta pola musica independente.

Algernon Cadwallader pasarán polo Festival Bla Bla Bla como peche da súa xira por España xunto os tamén americanos 1994!, na cal pasarán pola Sala Sidecar en Barcelona e pola Sala Nasti Club en Madrid. Lisergic Proyect e Unicornibot (Pontevedra) e Cró! (Vigo) completan o cartel.

Dende a organización esperan que o festival teña unha boa acollida dentro do sector de público interesado no rock independente e que poida saír a diante coa colaboración da xente. Trátase de un festival gratuíto e auto-subvencionado, así que a organización pide colaboración consumindo nas barras do festival xa que é o único modo de levalo a diante. Bla bla bla, 12 de Agosto en Meiro!



jueves 30 de diciembre de 2010

Adiós 2010... con el post-punk

Hoy tocan ellos... unos grandes… no algo tan mítico como RHCP, ni algo tan mítico como muchos grupos de post-punk que hacen que EDITORS sean EDITORS…

Hoy en día es muy común encasillar a un grupo por el público que tienen… digan lo que digan, se hace, yo lo hago… que siempre te puedes sorprender… (otro día se podría tratar el triste caso de TULSA y el público de TULSA… yo no se donde esta ese público…) dejando canciones monosílabas biacordianas aparte, vuelvo al tema de los encasillamientos mal tratados…

Una banda hasta ahora era definida por lo que hacían, por su estilo, por su música…. Yéndonos hacia unas bases estilísticas históricas (no recuerdo que número de la rock deluxe nos traía un esquema de 10 hojas sobre el tema…) los estilos musicales se basan en ritmos, instrumentos, efectos, letras y cualquier detalle que musicalmente signifique algo… según estas premisas se pueden separar los estilos… tenemos el rock, tenemos el pop… para algunos las cosas se quedan aquí… el POP (que bien suena parece una pompa… pop pop pop…) y el ROCK… y ya… donde se quedan los millones de variantes que puede crear la música??

Todo esto tratado como si el Pop y el Rock fuesen los antecedentes históricos de la música… cuando no lo son… volviendo al caso que me estoy desviando del tema para variar…tenemos a los EDITORS… pop… no… aunque muchos sean lo primero que dicen…. Pop no… si, posiblemente en un concierto de ellos podamos ver a una mayoría de público seguidor de la música tranquila, pop, indie… pero si nos remontamos a un pasado cercano pero histórico nos encontramos con un primer disco de EDITORS en el cual su vocalista (Tom Martin) era el recuerdo de un mítico Ian Curtis que marcó y siempre estará en las cabezas de todos aquellos que en algún momento adoraron y dieron como definición de estilo el POST-PUNK…

Ayer, miércoles 29 de diciembre en RNE3 por la mañana, no se en que programa ni al cuento de que venía pero hubo un maravilloso programa con grupos como Interpol, Editors, Cat People, entre otros , y donde la comentarista, la conclusión que me hizo sacar era que algunos de ellos, son un sonido Joy Division, son aire Joy Division, pero reniengan de ello… y si a todos nos suena así, porque??








jueves 9 de diciembre de 2010

De como una china me puede chinar a criticar... entre otros factores. CYCLE!

Uno de los conciertos que más me decepcionó hasta ahora… no el que más… tampoco se trata de quemarse por quemarse… Cycle

Con muchos ánimos e ilusión, sobretodo ilusión por ver un grupo al que había visto hace 6 años y que me había encantado, emocionado y sobretodo hecho que me convirtiera en gran fan y seguidora… empezó el concierto… Primera gran sorpresa y reconozco mi error al no haberme enterado de algo tan importante como que Luke Donevan no estaba en la banda y había sido sustituido por un tal Matthias Freund del cual nunca antes había escuchado hablar y que… LA CAGÓ!

Algo tan fundamental y característico como puede ser un elemento definitorio en un tema de pop-electrónico, que es la voz, sustituido por algo que no le llega ni a las suelas del zapato y que aun por encima hace cambiar por completo la atmósfera que creaba esa voz de Luke Donevan… Se puede considerar un primer problema en el concierto de hoy, pero como dije antes, no se trata de quemarse por quemarse… el hombre estaba jodido… es excusable… cada vez que intentaba rasgar su voz y dar un aire al antiguo Cycle arrancaba a toser… insípido como él solo, gritos que no llegaban a gritar y que se quedaban en un antes del sonido… Una comunicación de la banda que hace unos años transmitieron…y ninguno de ellos llego a intentar algo tal, y menos alguien tan fundamental como un vocalista...

Tema aparte es la China Patino… por unos criticada de manera envidiosa, y por otros tantos criticable por su gran estupidez… Por la gran mayoría una barbie disfrazada de malota genial que esta super buena… y para otros, visto lo visto hace años… también un elemento fundamental sobre el escenario y en una banda como Cycle donde conseguía crear un ambiente, una escena, una imagen del grupo y una excentricidad extendida a cualquier sitio donde estaban… hoy esta imagen no se vio… a mi parecer, solo era una chica arrogante, sentada en una baqueta (Vale que ella también estaba mala… ya van 2…Xd) que de vez en cuando nos enseñaba sus preciosas roturas en las medias a la vez que se dedicaba a tirar bebida del escenario y joder a cuantos estaban en primera fila… Su excentricidad molaba, era especial, era diferente… ahora es como quien llega al éxito, lo vive, pero mira que no ha sido más que un momento de suerte y toca volver a la realidad donde si no te lo curras (al menos que sigas teniendo suerte…) no haces nada. Pero, sin embargo en vez de coger y agradecer que has vivido lo que muchos merecen vivir y ni lo conocen, coges y te crees que por haber salido en la 2 presentando un triste programa comercial/musical eres más que el resto… básicamente es como si fueras una mierda…

Los temas nuevos bueehh… bueno… los del antiguo Weak on the Rocks estaban mejor… xD

Cycle siempre fue una banda que si te gustaba te gustaba escuchando los 20 segundos de música de fondo del anuncio de Heineken… si no, pues no te mola la electrónica, o el pop/electrónico… o si no te entraban por el ojo no te gustaban… pues el nuevo disco es eso… insípido como el agua… repetitivo como sus mo-no-fra-ses mo-no-to-na-les (no se si existe esta palabra, si alguien tiene dudas le explico lo que significa para mí…) … … …

Los guitarristas… esos dos guitarristas!! A falta de voces… GUITARRISTAS! Seee… uno se pasó medio concierto afinando la guitarra y el otro de risas con el Kano… yo no critico a los guitarristas… solo pienso que podrían ganar mucho espacio en el escenario si sustituyeran ese par de riffs ejem como quien no tengo nada que hacer en el concierto y me aburro y los grabasen y soltasen con todo lo demás que suelta el David Kano… que aquí el buen rollito de la noche por fin… creo que fue lo único bueno de este concierto… en su línea (supongo que un día grabada y el resto pinchada) pero bien… se notan los años pero es lo bonito del paso de ellos… pero en su línea… aunque es de reconocer que estaba bastante entretenido con todo lo que no fuese el concierto pero es muy entendible. El panorama... la mitad del público de palique, un 5 % que se movía y el resto que tanto las paredes como los focos eran tan interesantes como el casi mudo cantante que se apartaba el pelo hacia un lado para toser…

Solo pido quitar de mi memoria ese momento en el que Matthias Freund bailaba dando las que parecían querer ser unas “palmas rumberas”, cerrando con el tema de Confusion!!!…

Buenas noches y no llamen a Cycle para un concierto mientras no vuelvan a recuperar su espíritu…

CYCLE – 09. 12.2010 – LA ZONA ZERO (Caldas de Reis)

martes 23 de noviembre de 2010

Porque algo tan mítico no podía faltar aquí….


No me acuerdo exactamente en qué momento dije… “siempre será la música más especial que haya escuchado”, pero sé que hace mucho que lo pienso y que lo “reconfirmo”…

Estaba en el chafarís, revolviendo cajas y cajas de LP’s en el suelo mientras mi padre los limpiaba meticulosamente cuando vi una tremenda portada que me encantó… era “Blood, Sugar, Sex, Magic” para mi, uno de los mejores discos de la historia aunque de aquella solo una portada bonita y llamativa… lo pusimos… me gusto… lo volvimos a poner… me encantó…

Al poco tiempo de este descubrimiento y de que los Red Hot Chili Peppers solo con su “Blood, Sugar, Sex, Magic” revolucionaran mis de aquella 10 años… salió “Californication” y mi querido primo Fran el cual siempre me regaló música y que ya conocía mi amor por ellos me lo trajo en primicia de descarga…

4 años después pedí llevarlos en la piel para siempre pero la respuesta que obtuve fue que los gustos cambian y me arrepentiría… otros 4 años después creí que seguía siendo una de esas cosas del mundo que adoro y que me hacen sentir feliz de poder tener unos oídos para poder escuchar algo así, y conseguí a pesar de recibir la misma respuesta, llevarlos siempre conmigo (dejando claro que las cosas se llevan en la cabeza aunque a veces las saquemos a nuestro exterior) … ahora otros casi 4 años después, reconfirmo de nuevo mi idea… siguien poniéndome los pelos de punta con solo escuchar la intro de una canción…

Criticables por muchas partes y a veces con razón, para mí son lo mejor… y aunque una nueva etapa dicen que se acerca yo creo que este grupo la esencia la lleva inmersa solo con el sentimiento que representan… sin alguien como Frusciante no será lo mismo… pero el parió lo que lo va a sustituir… ya se verá…

Y aquí dos de las canciones que siempre formarán parte de algo muy grande…



sábado 11 de septiembre de 2010

Iris se pone tonta...

Tener una lista de reproducción en Spotify con este nombre no es algo muy normal (Aunque seguro que cosas más raras se tienen visto...) pero a pesar de no ser muy normal, su virtud recae en lo que "Iris se pone tonta" aveces consigue... (entre ello algunas entradas como esta...xD)

Spotify, gran invento si...no se ni de donde salio, ni desde cuando, ya que espero no tener respuestas para temas como la historia de internet dentro de unos cuantos años... (no quiero saberlo, no quiero saberlo) ...pues gran invento que yo descubrí no hace mucho cuando me vi obligada a poner música en el Aturuxo y me tube que enfrentar a un programa como tal...

De todos modos..."Iris se pone tonta" se remonta unos 6 años atrás cuando ya en el reproductor de Windows Media (como todos hacemos llamandole de otra manera) hacemos nuestras listas de canciones, normalemente separandolas por estilos, o como yo rara soy... por y para estados de ánimo...

"Iris se pone tonta" siempre fue una lista que creo que no hace falta explicar... pero como sino esta entrada (sin sentido) no tendría más sentido que nada... vease ejemplos (los videos ni me interesan ni me dejan de interesar en esta entrada..centremonos en la música...)





Ponerse tonta, para una lista como esta, aveces (no todas) quiere decir, sentarte, escuchar, y dejarte llevar por las reflexiones (normalmente no buenas reflexiones...tontas) pero a modo de aclaración por si con lo de "ponerse tonta" se pueda pensar en agarrarse a una almohada y llorar (ejemplo...)

No más fin que dejar música colgada aqui tiene esta entrada... para mí, algún fin más como recordar el viejo ordenador de sobremesa rodeado de cd's que a mi (igual solo a mi) con 13 años me daba por rodear de cd's para grabarlos todos en el ordenador y dejarlos en deshuso para escucharlos desde allí grabados... y posteriormente empezar a hacer las listas, y pasarte horas pensando en como ordenar las canciones dentro de ellas para que fuesen más coherentes... (nunca lo eran)

Junto a eso... algo que la música a mi siempre me trae consigo... sea una lista llamada "Iris se pone tonta" o sea pasar por delante de una tienda y ver un vinilo reeditado... es un gran recuerdo, el mejor recuerdo que tengo, el recuerdo más bonito que tendré (iris se esta poniendo tonta) que es el de mi padre clasificando miles de vinilos, limpiandolos uno a uno y disfrutando con ello más que con nada en el mundo...

La música es una herencia (nos guste o no...)



martes 7 de septiembre de 2010

"Punk Pop Ruidista Digital" Crystal Castles

La primera vez que escuche el tema del video que hay abajo, "Alice Practice" me quedé con el... formaba parte de la banda sonora de una de las mejores series para mí, "Skins". La situación, llamemosle emotividad de "Alice Practice" en cierta escena de "Skins" hizo que me quedara con el tema... pero no sabía de quien era... y lo olvide (o eso creia)

Meses despues, viendo la Mondosonoro de uno de los últimos meses, en portada junto con Arcade Fire salían Crystal Castles... y yo me pregunte... "estos quienes son"... buscar en youtube me dio la respuesta a que eran los colgados de "Alice Practice" y tras eso rapidamente me comi varias veces sus 2 discos, singels y un grandísimo disco de versiones donde encontré otra canción que me hizo meterlos definitivamente dentro de esos grupos tan particulares que en un pueblo no se conocen y que no escucharé jamás fuera de mi mp3 o de mi coche... (grata sorpresa DJ "..." que pincho entre Muse y Pet Shop Boys el pasado 27 de agosto...grata sorpresa...)

Ese tema es una versión de un grupo llamado Bloc Party, grupo de indie londinense del que tampoco estoy muy informada, más alla de que la versión original, para mi gusto, no supera la remezcla de los Crystal Castles. El tema en concreto es este que viene aqui, "Hunting for witches"



Siguiendo al caso, Crystal Castles, banda criticada por sus comportamientos en el directo (muy criticables por supuesto...mucho pero mucho) "sonada" aqui sobre todo tras su paso por el "Sonar" tras lo que unos dicen como "boikot del concierto", otros "piques entre técnicos de sonido", malas lenguas "agresiones por parte de la organización al grupo" y otros "en mal estado de la cantante, Alice Glass" lo cual no es anecdota / cotilleo único del Sonar... lo que esta bastante claro, es que en España, causaron polémica tras su paso...

Ahora prontito estarán en Portugal, me dolerá en el alma pero hay grupos que prefiero no ver en directo y juzgar solo lo que me gusta (el disco) porque, aunque se dice que un grupo tiene que ser la ostia en directo, hay estilos y grupos como Crystal Castles, que yo creo que en el "estudio" valen mucho más...


Reiniciando...

Puesto que las cosas van y vienen, las modas y los gustos cambian, y todo lo hecho, hecho esta...de vez en cuando encontramos en la web viejos "diarios" que nos traen recuerdos como puede ser que yo me haya acordado de este blog despues de mucho tiempo.

La necesidad de contar quizás, o igual la de pasar más tiempo frente a una pantalla con la intención de que las inquietudes se queden en casa y en casa quedarnos (Esta claro...todo tiene un fin... que ya vereis con el tiempo) hizo que hoy, dia de lluvia, día de viento, día típico gallego de esto que te pasarás el día metido en casa, aunque esto no tenga que llevar consigo el sofa... (que al final el culo esta sentado igual) decidiese utilizar internet para algo más que no hacer nada...

Escribir en un blog tampoco es algo que sea demasiado contribuyente para nada... pero hoy creo que es una manera de pasar el tiempo quizás un poco más interesante que estar viendo por ejemplo la TV (hasta las 6 por supuesto ya que la TDT nos ha dado el regalo de que canales como NEOX, pasen la puta tarde poniendo series a las que algunas estamos enganchadas como "Me llamo Earl" , "Cómo conocí a vuestra madre" o "American Dad" (Sin hablar de que después llegan "Los Simpons" a los que tantos adictos hay)

De esta manera, a partir de ahora creo que en este blog habrá de vez en cuando alguna medio reflexión por llamarle de alguna manera...

Y como no se me ocurre mucho más con lo que deleitaros xDD aqui queda un enlace de una de esas paginas que la gente olvidó y a la que hace pocos años mucho pero mucho tiempo se le dedicó... (no a la mía por supuesto, me refiero al FOTOLOG)

http://www.fotolog.com/almadelefantinha

sábado 27 de febrero de 2010

Grupazo!



http://www.myspace.com/mambabeat

martes 8 de septiembre de 2009

;)



Namoradiña me ten!
XDDDD

jueves 27 de agosto de 2009

OSKAR, GRACIAS!


Fotos de Oskar, TROULA NA BANDA 2009

http://www.troulanabanda.info

sábado 1 de agosto de 2009

Caldas de Reis


A resaca alí, non era como a de hoxe. Alí tiña sol, auga, viño...

Resaca ... Relax

Aveces los elefantes vuelan cuando sueñan que son pajaros...